40 van onze fabuleuze leden reisden onlangs naar Amsterdam om deel te nemen aan een mini LGBTQIA+ koorfestival georganiseerd door Manoeuvre Gay Men’s Choir als deel van de WorldPride 2026.
We hebben de Pride nodig, nu meer dan ooit. Dat is wel duidelijk na de recente aanvallen op de Brussels Pride, Various Voices Brussels 2026 en natuurlijk Berlin Pride. LGBTQIA+ mensen worden niet alleen fysiek aangevallen gewoon omdat ze bestaan in de publieke ruimte. Onze rechten liggen onder vuur over de hele wereld.
Met deze context had het festival een grotere betekenis bovenop die van een vrolijk feest van en voor queer koren. We vertrokken naar Amsterdam met een bezorgd gevoel over onze veiligheid in de Pride in 2026, maar meer vastbesloten dan ooit om onze stemmen te laten horen en op te komen voor vrijheid, gelijkheid en veiligheid voor LGBTQIA+ mensen overal. Een groep zangers kwam bij hun aankomst in Amsterdam iemand tegen die homofobe beledigingen naar hen riep bij de tramhalte. Niet bepaald de warme welkom op de WorldPride die we verwacht hadden.
Gelukkig is onze gemeenschap niet snel uit het veld geslagen en was de stemming vlug weer beter bij de welcome soirée van de organiserende koren: een mooie gelegenheid om een praatje te maken met de zangers van de acht deelnemende koren. Al snel waren we helemaal in de stemming van de WorldPride: we keken naar flamboyante drag optredens en ontroerende spoken word-voorstellingen, gingen naar bruisende straatfeesten of genoten gewoon van een babbel bij de grachten. Fantastisch om te zien hoe de queer gemeenschap de stad had overgenomen!
Zaterdag gingen we naar het grootste event van de week: Amsterdam koos passend voor een botenparade op de grachten, in plaats van een traditionele Pride optocht. Sing Out keek naar de 80 passerende schepen samen met de andere deelnemende koren in het Wertheimpark op de over van de Nieuwe Herengracht. Vernoemenswaardige momenten waren een glimps opvangen van de Nederlandse eerste minister Rob Jetten, de boot van TransPride’s ‘INVEST IN TRANS FUTURES’, de representatie van de queer hardhorige en dove personen met de organisatie Roze Gebaar, en de bekende gezichten van de zangers van andere koren. We waren minder onder de indruk van de overweldigende aanwezigheid van de bedrijfssponsors. Later ging een groot deel van de groep naar de betoverende nachtclub Paradiso om de hele nacht te dansen op queer pophits.
Daardoor was de repetitie zondagmorgen om 9:50 voor sommigen nogal een ruw ontwaken… Al bood de locatie, het opulente Mandarin Oriental Conservatorium, wel wat verlichting. Na een spontaan optreden voor de hotelgasten in de lobby, genoten de zangers van een boottocht door de Amsterdamse grachten gevolgd door een picknick in het Vondelpark. In de namiddag brachten we onze straatoptredens in het park en voor het Stedelijk Museum en keken we naar de optredens van de andere koren. De feestbeesten van de groep gingen nog iets drinken in de Reguliersdwaartstraat, de Gay Street, de Amsterdamse tegenhanger van de Brusselse Kolenmarkt.
Na zo’n bewogen weekend, zou je denken dat de reis bijna ten einde kwam op maandag, maar ‘s avonds was het tijd voor het hoogtepunt van Queer Voices Unite: de unieke kans om op te treden in het prestigieuze Concertgebouw. We voelen ons ongelooflijk bevoorrecht dat we konden zingen in zo’n buitengewone locatie, zo snel na ons optreden in de Henri Le Bœuf zaal van Bozar in juni. De krachtige harmonieën van The Power of Love horen weerklinken in een uitverkochte zaal was een enorm speciaal moment voor zowel onze zangers als voor onze gastdirigenten Ricard Celorio en Danielle Lyle. We hebben niet alleen zelf opgetreden met hart en ziel, we waren ook blij dat we de optredens van de andere koren konden bijwonen. Hoogtepunten waren onder andere de versie van Chosen Family van DynamiQ Voices, en de meeslepende set van het Taiwanese G Major Chorus.
Daarna gingen we opnieuw naar Paradiso om bijzondere momenten te delen op de after-party van het festival. We dansten de pannen van het dak – met choreo, uiteraard – op Vogue van Madonna, waren ontroerd wanneer de DJ de Belgische favoriet Désenchantée draaide, en we wisten zelfs na het sluitingsuur van geen ophouden, met een a capella versie van Chers Do You Believe in Life after Love toen we de nachtclub verlieten.
Dinsdag was onze laatste dag in de Nederlandse hoofdstad en bood wat welgekomen vrije tijd om uit te rusten en te recupereren. Sommige zangers bezochten en expo over Queer Amsterdam, enkelen gingen pootjebaden bij het Nieuwe Meer, en anderen kozen om een eerbetoon te brengen bij het Homomonument, voor iedereen die slachtoffer was en is van vervolging of onderdrukking door hun seksualiteit of genderidentiteit. Er was nog een belangrijke reden om te blijven plakken in Amsterdam: de avond had nog een laatste optreden op het programma, op het grootste podium van allemaal. We waren vereerd om een van de drie koren te zijn die mochten optreden op het hoofdpodium in buitenlucht van de WorldPride op het Museumplein. Sing Out Brussels! in dezelfde lineup als Beth Ditto, Billy Porter en Joss Stone was best speciaal!
Hierna was het dan toch eindelijk tijd om terug naar huis te gaan, met een hart barstensvol queer vreugde en nieuwe inspiratie om onze stemmen te blijven laten horen en onze gemeenschap te versterken. We bedanken graag oprecht de organisatoren, ons bestuur, en onze gastdirigenten voor dit onvergetelijke weekend samen.